zondag 31 december 2017

Mijn 12 foto's van 2017

instagram.com/chezmademoisellejulie

't Zit erop, 2017 is voorbij. Woelig, maar ook mooi. Net als vorige jaren (2015 en 2016) selecteer ik de 12 beelden die kleur gaven aan mijn jaar, voor elke maand één. Daar gaan we!

JANUARI


In januari was het vooral werken wat de klok sloeg, met een tweedaagse opleiding project management in Gent als toemaatje. Ik profiteerde meteen van de gelegenheid om er een mini-citytrip van te maken en bij te kletsen met een fijne oud-collega. Het aangename aan het nuttige koppelen, ik doe dat graag.

FEBRUARI


Een laat verjaardagsetentje, dat stond er nog op de planning in februari. Omdat ik in januari verjaar en op dat moment vaak nog de nasleep van de feestdagen aan het verteren ben, gebeurt het wel eens dat ik beslis om in februari te verjaren. Of om het op z'n minst pas dan te vieren. Dit jaar trokken we richting Brussel voor het jaarlijkse familiediner, met een handvol trappisten en een plank zwarte pensen in de Monk als absoluut hoogtepunt.

MAART


En toen ging de zon terug schijnen! Na een hele tijd van inactiviteit waagden we ons nog eens aan een week skipret, en man, wat had ik dat gemist. Het heldere licht, het geluid van verse sneeuw, de rijkelijke avondmalen en... apero o'clock. Wintersport: ik ben fan!

APRIL


Voor het eerst in jaren had ik nog eens paasvakantie, wat ik de perfecte gelegenheid vond om er een paar dagen op uit te trekken richting Parijs. Bij wijze van sociaal experiment ging ik alleen, wat heel wat boeiende beelden maar toch ook gemengde gevoelens opleverde. Overdag in mijn eentje rondkuieren en oeverloos foto's nemen om 's avonds bij te praten met een compagnon, dat moet zowat de ideale formule zijn. Of gewoon mijn lief meenemen, nog beter :-)

MEI


Mei was een heerlijke maand. Ik was net gestart met een nieuwe job aan de VUB, waarvan ik op dat moment dacht dat het de beste keuze ooit was. Dat er nog heel wat bagger zat aan te komen wist ik op dat moment gelukkig nog niet, waardoor ik in mei lekker zorgeloos van het zonnetje kon genieten.

JUNI


Heel wat mooie familiale momenten in juni, met naast verjaardagen en communies dit geweldige trouwfeest van mijn nicht als hoogtepunt. Zeg nu zelf: een binnenkoer van een school voor de gelegenheid pimpen tot dansvloer, dat is toch gewoon schitterend? Zeer mooie avond!

JULI


In juli was het tijd om even uit te blazen. Omdat een grote reis er deze zomer niet inzat, waagden we ons met plezier aan het concept 'staycation', wat zeer in de smaak viel. Wie heeft er trouwens het buitenland nodig als je dat buitenland gewoon tot jou kan laten komen? Dankjewel Europa!

AUGUSTUS


Eveneens onderdeel van de staycation: uitwaaien aan zee. Het was zo'n licht wisselvallige dag met af en toe wat zon, waardoor het er aangenaam rustig was. En als dat mooie beelden oplevert, ben ik al helemaal blij :-)

SEPTEMBER


Eind september werd ik meter van Viktor. Hier zie je ons bij onze eerste kennismaking, klaar voor alle pret die ons nog te wachten staat. Ja jongen, uw meter ziet het helemaal zitten!

OKTOBER


Even terugkomen op dat puntje over de VUB. In mei was het er heel aangenaam, maar in de zomer en het vroege najaar begon het te rommelen. Resultaat: vanaf oktober opeens heel veel tijd ter beschikking. Dat ik in die periode met een stevige kater en een flinke deuk in mijn zelfvertrouwen achterbleef hoeft natuurlijk niet te verwonderen, maar het zette me wel aan om het land rond te trekken onder het motto 'Belgique, c'est chique'. Zot hoeveel leuke ontmoetingen en ontdekkingen dat project me opleverde. Graag meer van dat in 2018!

NOVEMBER


Ook in november was ik nog druk bezig met het verkennen van de arbeidsmarkt, een taak die ik met plezier bleef afwisselen met rondritten doorheen het land. En ook al was het soms balen (wie schrijft er nu graag sollicitatiebrieven?), die zonnige maandag op de dijk in Oostende heb ik toch maar mooi gehad. Omdat het kon.

DECEMBER


Gelukkig heb ik snel een nieuwe job gevonden, waardoor mijn uitstapjes zich sinds december terug tot het weekend beperken. Hier zie je mijn eerste echte winterbeeld, genomen tijdens een berekoude wandeling langs de Leie in Deinze. Op het moment zelf was het afzien, maar nadien deed die warme choco extra deugd!

Dat afzien afgewisseld met mooie momenten, de pieken en de dalen, dat is wat mijn 2017 kenmerkt. Heel wat pret gemaakt, maar geregeld ook op mijn tanden moeten bijten. En ook al weet je dat alles altijd voorbijgaat, soms is het gewoon vloeken en doordoen. En wachten totdat de wind draait.

Laat 2018 maar komen nu, ik ben er klaar voor. Graag met wat meer stabiliteit en een hernieuwd geloof in ongegeneerd plezier maken, met genoeg veerkracht om klappen op te vangen en de herontdekking van kinderlijke verwondering. Want daar ontbrak het wat aan in 2017. Kom maar op 2018, we beginnen eraan!

0 reacties: