Ooit schreef ik al eens een post over de dingen waar ik blij van word, maar omdat er meer dan één lijstje is om blij van te worden en omdat die post alweer dateert van twee jaar geleden, vond ik het tijd voor een deel 2.

5 dingen waar ik blij van word, editie 2017. Hier gaan we!

1. Het goede buitenleven

Ik vermeldde het in mijn vorige blogpost ook al, maar ik blijf het toch een van de leukste onderdelen van de zomer vinden: buiten zijn. Omdat er tijdens de zomer zoveel buitenactiviteiten te beleven vallen, ben ik altijd enorm blij om de grote hoeveelheid licht en lucht die me dezer dagen te beurt valt. Ik hoop altijd dat ik genoeg kan bijtanken om de winter door te komen, maar halfweg januari begint dat meestal lelijk tegen te vallen. Benieuwd of dat deze keer ook zo gaat zijn.

Ooit al gehoord van Time Well Spent? Ik tot voor kort hoegenaamd niet, maar via dit interessante artikel in Charlie magazine over het terugwinnen van onze vrijheid, leerde ik dat Time Well Spent een beweging is, opgericht door een groep designers, filosofen en technologische ondernemers, die stevig lobbywerk verricht bij techbedrijven onder het motto 'Let's reclaim our minds from being hijacked by technology'.

www.timewellspent.io

Gedomineerd door technologie, huh? Wij zijn toch baas over onze eigen toestellen?

Weekendkranten doorbladeren en er de mindstyle stukken uitpikken: het blijft een van mijn favoriete hobby's. Afgelopen weekend botste ik in De Standaard op Thuis Best, een rake analyse van Kaat Schaubroeck over de constante druk om vrolijk straten en pleinen te bevolken en het taboe om thuis te blijven. Of toch om toe te geven dat je dat soms leuk vindt.

De Standaard - 20 mei 2017

"Nog eens alleen?" hoorde ik een aantal keer toen ik kenbaar maakte dat ik een paar dagen naar Parijs zou gaan in mijn eentje. "Je hebt dat toch al in Londen gedaan? Waarom dan per se ook nog eens naar Parijs?" Wel, net daarom dus.

Opnieuw kan ik jullie geruststellen: geen ruzie met mijn lief, geen acuut gebrek aan vrienden of andere vormen van eenzaamheid, maar wel een paar dagen verlof en zin om de cirkel rond te maken. Want toen ik in september naar Londen trok, speelde Parijs eveneens als bestemming in mijn hoofd. Op jullie aanraden koos ik toen Londen, maar de goesting om Parijs te verkennen is altijd gebleven. En toen zag ik mijn kans om dat te gaan doen.

"Oei, alleen?" was de reactie die ik een aantal keer te horen kreeg toen ik vertelde dat ik in mijn eentje voor een paar dagen naar Londen zou trekken. Waarom die gekke beslissing?

Zeker niet omdat ik ruzie heb met mijn lief of te lijden heb onder een acuut gebrek aan vrienden. Alles prima op dat vlak. Het had veeleer te maken met een vrij laattijdige beslissing van mezelf om op citytrip te gaan (door de onverwachte ontdekking van een resterend aantal verlofdagen, hoera!) en met vakantietellers die bij veel mensen na de zomer quasi op nul staan of weekends die al volgeboekt waren.

Ken je het gevoel dat mensen van jou verwachten dat je, eens je een zekere leeftijd bereikt, je zaakjes perfect op orde hebt? En dat je de wereld daar echt van tracht te overtuigen, maar dat je ondertussen wel een uitpuilende wasmand, aangekoekte kookpot of doos vol rommel probeert weg te moffelen?

Geen paniek, je bent niet de enige die aan unsuccesful adulting doet. Ondergetekende kan er - ondanks haar drang naar rust en orde - ook wat van. En weet je wat? Ik vind dat dik oké.

Ziehier tien redenen waarom ik me soms als een mislukte volwassene gedraag (en er nog trots op ben ook):

Brooddozen met felle prints of rugzakken met dierenmotief: ik vind het oprecht jammer dat het voor volwassenen niet echt gepast is om met dergelijke dingen rondlopen. Het zou de gemiddelde treinrit of lunchpauze er toch een pak vrolijker op maken? Echt, steek mij in een winkel als The Grasshopper en ik ga helemaal wild.