maandag 21 september 2015

Nazomerplog

Joepie, een plog over de laatste officiële zomerdag! Zeer fijn van de zon om alsnog even van jetje te willen geven, want dat maakt de zaken er toch altijd wat aangenamer op.


Ik begon mijn dag als fitgirl, nadat ik de afgelopen week ook al twee keer 's middags was gaan lopen. En vermits mijn vriezer inmiddels uitpuilt met Tupperwarepotten vol zelfgemaakt voedsel, kan ik niet anders dan vaststellen dat het helemaal de slechte kant met me opgaat en dat ik dringend nood heb aan hulp om me back op het normale levenstrack te krijgen. Wil iemand me snel een trappist en wat nootjes komen brengen? De firma dankt u!


Gelukkig ben ik een aantal elementaire skills nog niet verleerd, zoals het gedurende lange tijd negeren van kniehoog onkruid. Volgens mij was dat een aantal decennia geleden helemaal in de mode en past dat prima bij een retrohuis als het onze. En uiteindelijk komt alles toch altijd terug, niet? Een stelling die voor onkruid alvast helemaal opgaat. Letterlijk.


En hoewel niets tegen een gezellige nazomerzon opkan, blijkt de herfst zich toch ook al op te maken voor haar entree door alvast wat gezanten op pad te sturen. Ze houden zich gelukkig nog discreet en in stilte bezig daar achter in de tuin, maar toch, ze zijn er. Waar is Spiderman wanneer je hem nodig hebt?


Vervolgens gooide ik snel wat stengels in een emmer om mijn gemoed te sussen en mezelf wijs te maken dat ik toch nog wat nuttiger dingen heb verricht dan enkel foto's maken van onkruid en spinnen. Tadaaaaa.


Ook de selfieskills werden nog wat verder ontwikkeld (vooral blijven oefenen, denk ik dan), met mogelijk de laatste zon van het seizoen als verlichtingsbron. Dat alles onder het motto 'ge moet er van profiteren zolang het kan', hoppa!


Van al dat zware (moeha) tuinwerk kreeg ik uiteraard honger, wat me deed besluiten om wat farfalle met merguez in de kookpot te gooien. Met extra veel look, njam. Eigenlijk wel handig, het besef dat ge de dag nadien maar weinig mensen onder ogen moet komen.


Afsluiten deden we, tot slot, in stijl. Met het volgens mij meest perfecte (na)zomerdrankje ooit: de Aperol Spritz. Een heerlijke combinatie van Aperol, cava en spuitwater, hoewel ik dat laatste ingrediënt achterwege laat omdat ik er weinig meerwaarde in zie :-) Merk ook op dat het kniehoge onkruid uiteindelijk toch vakkundig verwijderd werd, omdat het echt geen zicht was. En zo is de cirkel rond. Vaarwel zomer, op naar het wildseizoen!

2 reacties:

liese zei

ik ben nooit zot geweest van die aperol...al is het kleur echt wel zomers!

Chez Julie zei

O, ik kan zo'n Aperol van tijd tot tijd wel eens appreciëren. En zeg nu zelf, ik kon daar toch moeilijk met een glühwein zitten poseren? ;-)