Ik schreef het al in mijn jaaroverzicht: een paar dagen Málaga was de mini-escape van het jaar. In november nog een beetje zon meepikken voor de winter echt begint: Málaga blijkt daar de ideale bestemming voor.
Wat me meteen opviel: Málaga heeft een erg mooi historisch centrum. Knap geconserveerd waar nodig en opgewaardeerd waar het kan, vol met bars en restaurantjes,... altijd een schot in de roos. Voeg daar nog 22 graden en zon aan toe en je weet dat je goed zit.
Tegelijk voel je je nogal snel een wandelend cliché in Málaga, tussen alle andere toeristen met rolkoffer. Niet toevallig (denk ik?) vooral mensen uit de Benelux, Duitsland en Scandinavië die nog wat vitamine D wilden opdoen alvorens de winter in te duiken. Wie zich compleet off the beaten track wil voelen kiest dus beter een andere bestemming. Maar als gezapig rondkuieren tussen gelijkgezinden helemaal je ding is: op naar Málaga, je kan niet beter treffen.
Maaaarrrrr... met enkel kuieren stem je me natuurlijk niet helemaal tevreden, er werd ook kunst verkend!
Eerste stop: het Centre Pompidou.
Aan de buitenkant merkelijk indrukwekkender dan aan de binnenkant, al was het er zeker niet onaardig. Ik had alleen verwacht meer te leren over moderne klassiekers, terwijl er enkel een semi-permanente tentoonstelling met minder bekende namen liep. Ach ja, 't kan erger he ;-)
Tweede stop: het Museo Picasso. Meer de moeite!
Net als veel mensen kende ik enkel z'n klassiekers en had ik er nooit bij stilgestaan hoe donker Picasso's werken de laatste jaren van zijn leven waren. Zijn laatste wapenfeiten blijken duistere interpretaties van de toreador te zijn: terug naar de Spaanse roots, na jaren Frankijk. Enfin, ik vond dat interessant. Reizen om te leren en zo.
Als je aan de Costa del Sol verblijft, wil je natuurlijk ook eens aan zee gaan piepen. Een fietstochtje is daar perfect voor, al blijkt de verhouding geplaveide dijken vs zanderige paden er nogal scheef te zitten (ik heb me een beetje teveel blindgestaard op de Belgische kust, vrees ik). Soms rij je zelfs op de drukke baan, gelukkig met behoorlijk hoffelijke chauffeurs. In elk geval: fietsen richting Torre del Mar, vis proeven, cortado drinken en terug richting Málaga, tof tof!
Typisch aan zo'n korte zonvakanties vind ik dat het na afloop vaak als een soort droom aanvoelt. Is dit echt gebeurd? Hoe kan dat zo snel voorbij zijn? Waarom is het thuis zo anders? :-)
Bij terugkomst was er in België trouwens net een winterprikje begonnen, qua contrast kon dat dus wel tellen. Maar dat maakt het net zo boeiend en extra deugddoend, al kan ik een goede scheut winter zeker ook appreciëren. Volop bezig met dat laatste intussen, schaatsen aan en gaan!
0 Comments